Een prik op je 18e verjaardag

03 februari 2021

“Hoe meer mensen zich laten vaccineren, hoe eerder we hier uit zijn.”


“Lang zal hij leven, lang zal hij leven”, zingen de verpleegkundigen in het gezondheidscentrum Christophorus als Marcel Engelbart dinsdagmiddag komt binnenlopen voor zijn coronaprik. Ze bellenblazen er bij. Hij is er een beetje beduusd van. Het is dan ook een bijzondere dag.

Niet alleen is Marcel precies vandaag 18 geworden, hij komt ook de prik halen tegen het coronavirus. Iets wat hij graag wil. Hij hoopt hiermee een voorbeeld te zijn voor andere jongeren. “Hoe meer mensen zich laten vaccineren, hoe eerder we hier uit zijn.”

Verjaardagscadeau

Begeleider Let de Groot vroeg hem een paar weken geleden of hij geprikt wilde worden. Het zou precies op 2 februari zijn, zijn 18e verjaardag. “Een soort verjaardagscadeau”, grapte ze. Marcel: “Het hoefde natuurlijk niet op mijn verjaardag, toch zei ik meteen ‘ja’. Geen twijfel over mogelijk. Ik ben een groot hardcore fan en baalde dat Defqon.1 vorig jaar niet doorging. Dat is een jaarlijks hardcore festival in Biddinghuizen. Als dit kan helpen dat ik samen met mijn zus weer naar het festival kan gaan, dan doe ik dat natuurlijk.”

Appeltje, eitje

Marcel is de enige in zijn woning die de vaccinatie krijgt. De rest is jonger dan 18 jaar. Bij heel Christophorus zijn vandaag 49 cliënten ingeënt. Dat is bijna de helft. Er zijn maar een paar die het vaccin (nog) niet willen. De rest is jonger dan 18 jaar. Volgens de verpleegkundigen is het goed gegaan. “Appeltje, eitje”, zei een van de bewoners na de prik. En “is dit alles?”, toen de naald er alweer uit bleek te zijn. Na afloop bleven ze een kwartiertje wachten met snoep, drinken en een bellenblaas. Sommigen gingen door naar de McDonalds. Ze hadden wel een ijsje verdiend.

Feestje

Marcel is de laatste die vandaag aan de beurt is. Hij is eerst naar school gegaan in Amersfoort. Gelukkig mag hij vier dagen per week naar school en heeft hij maar één dag online les. “Ik vind dat maar niks, thuis zijn. Ik moet ergens naar toe kunnen gaan en iets te doen hebben.” Daarna was het feest met zijn huisgenoten. Er werd voor hem gezongen, er was een aardbeien- en ook een citroentaart en natuurlijk kreeg hij cadeaus. Hij laat ze zien. Een muts, mondkapje, jack en tasje met het Defqon.1-logo.

Brandalarm

“Toen het feestje net was afgelopen, ging ook nog het brandalarm af en stonden we allemaal buiten in de tuin. Loos alarm natuurlijk, maar ik had geen tijd meer om mijn schoenen aan te doen. Ik moest snel hier naar toe. Dus vandaar de slippers”, zegt Marcel om zich te verontschuldigen.

Voorbeeld

Al met al een dag om niet snel te vergeten. “Hopelijk nemen meer jongeren zoals ik de prik. Dat ik een voorbeeld kan zijn. Ik mis mijn vrijheden. Dat ik bijvoorbeeld met vrienden kan afspreken zonder rekening te moeten houden met de avondklok. En dat alles weer een beetje normaal wordt.” Het kwartiertje wachten is om. Marcel zwaait en gaat weer naar huis. Vanavond komt er nog een vriend langs om taart te eten en een filmpje te kijken.