Ode aan een verzameling stenen

Lees het blog van Anneloes van Slooten.

Daar sta je, aan de Trekkerweg in Huizen, als grande dame [ook wel vertaald als stylish and highly respected] of als statige heer [woordenboek: eerbiedwaardig, fier, majestueus, nobel, verheven, waardig]. Het is duidelijk dat er hier veel superlatieven van toepassing zijn. Je dwingt respect af door de strakke hoge voorgevel. Maar door de verschillende hoogtes van de punten van het dak, ga je ook zo vriendelijk op in het straatbeeld van deze gemoedelijke woonwijk nabij het centrum van Huizen.

Gert Anninga, de architect (Nine Oaks), wilde de toekomstige bewoners leren kennen voordat hij begon met tekenen. Gert wilde geen instelling, maar een fijn thuis. Er is gekozen voor veel glas en openheid. Alle appartementen op de drie verdiepingen zijn gesitueerd aan de buitenkant van het pand. Zo komen de voordeuren niet tegenover elkaar, wat het gevoel van een instelling zou geven, maar kijk je vanuit de gangen direct op de achtertuin. Tijdens de presentatie van de bouwcommissie deze week hoorden we dat deze hoge ramen een diepe, lage vensterbank krijgen waar je kunt zitten om een praatje te maken met je buurman of -vrouw. Hoe gezellig klinkt dat.

Gert heeft een duidelijke visie gehad en is daar niet vanaf geweken. Er is een moment van discussie geweest over de hoge puntramen. Met een ‘die blijven, want dat vind ik mooi’ van Gert zijn ze uiteraard gebleven. En wij begrijpen waarom. Gert wilde ook dat de binnenkant van het gebouw het niveau zou hebben van de buitenkant en dankzij hem zullen nu ook de vloeren en de wanden in de gangen er spectaculair en stijlvol uitzien. Tijdens dit hele proces is wel duidelijk geworden dat de Huizer-maatjes een behoorlijke gunfactor hebben gehad. Het is sociale woningbouw op het hoogste niveau geworden.

En daar sta je nu, bijna af. De belichaming van onze droom. Alles draait nu om jou. De Huizer-maatjes gaan vaak even bij je kijken. De commissies draaien op volle toeren voor de tuinen om je heen en voor je interieur. Er is een plek voor het zorgteam dat in deze periode wordt aangenomen. Straks bescherm jij onze kinderen. Je bent daar volledig klaar voor qua brandveiligheid. Je herbergt ontelbare meters kabel voor onder andere het domoticaysteem (woningtechnologie) ter ondersteuning van de zorg en voor de veiligheid. Door je U-vorm met twee zijvleugels voelt het zelfs een beetje, of je onze kinderen straks omarmt.

Je bent allang geen verzameling stenen meer, je nodigt uit en maakt ons gretig om eindelijk naar binnen te mogen. En morgen mag dat. We mogen even in het eigen appartement om wat feeling te krijgen met de ruimte en vast wat op te meten. En daar hebben we allemaal heel veel zin in. En deze zomer ben je helemaal klaar. We zijn al verbonden omdat je de stenen met de voorletters van de bewoners draagt. Je bent van Gert en inmiddels ben je ook van ons. En van de Alliantie én van Vreeswijk en Koebrugge. En we zijn allemaal zo trots op je.

Over de auteur

Anneloes van Slooten is betrokken bij Woongroep Huizer-maatjes, een ouderinitiatief  voor een groep van 18 jongvolwassenen met een licht verstandelijke beperking. Renée, de dochter van Anneloes van Slooten is één van de bewoners. Anneloes zet zich actief in voor het initiatief. Dit blog verscheen eerder op huizer-maatjes.nl.