Graag wil ik jullie vertellen waarom logeren zo belangrijk is voor ons hele gezin!

Onze zoon Tom is in 2001 geboren met het Syndroom van Down.

“Anders dan verwacht, maar wat een pracht”. Dat was een van de zinnen op het geboortekaartje. Vele emoties kwamen voorbij, de toekomst op losse schroeven.

Al gauw werden wij geconfronteerd met vraagstukken over Tom zijn ontwikkeling. Niks is vanzelfsprekend. Onzekerheden op allerlei gebied, maar één ding was duidelijk. Tom hoorde er vanaf het begin helemaal bij!  Met veel geduld en doorzettingsvermogen komen we steeds een stapje verder.

Vele disciplines hebben ons gezin toen en nu nog ondersteund. Wat is het fijn als je de zorg en onzekerheden kunt delen. Handvatten aangereikt krijgt om de zorg te optimaliseren en tijdelijke overname het gezin kan verlichten.

Van jongs af aan heb ik Tom aangemeld bij Amerpoort, een organisatie die een grote betrokkenheid aan de dag heeft gelegd om ons te helpen. We zijn begonnen met KIDS, ondersteuning op de peuterspeelzaal en al snel heb ik hem aangemeld bij logeren. Eerst draaide hij mee in een logeergezin en later bij logeerhuis de Boomgaard gevolgd door de Mozaïek en de Kakelbont waar hij tot op heden een keer in de maand logeert.

Waarom logeren? Het belangrijkste doel was en is nog steeds dat Tom, naast het vertrouwde veilige gezin, op jonge leeftijd leert omgaan met verschillende soorten mensen die hij in zijn verdere leven  veel tegen zal komen en waar hij mee zal moeten leren leven. Hij leert incasseren, want het kost tijd en energie voordat mensen hem goed begrijpen. Maar nieuwe mensen kunnen ook voor positieve input zorgen, een andere kijk op het leven. Aanvullingen en handvatten zijn welkom. Twee weten er meer dan een. Mocht om wat voor reden zijn vertrouwde omgeving (het gezin) onverwachts niet meer voor hem kunnen zorgen, dan is er een netwerk opgestart.

Tom is in ontwikkeling en heeft recht op een persoonlijk leven. Hij mag en moet ook geprikkeld en uitgedaagd worden om op zijn eigen niveau stappen te maken (en dat wat hij al kan te behouden).

Daarnaast vond ik het ook heel belangrijk om naast de continue zorg, even de handen vrij te hebben voor onze dochter. Om letterlijk de tijd anders in te kunnen delen, ruimte voor spontane acties en een ander niveau van communiceren in huis te hanteren. De logeermogelijkheden hebben ervoor gezorgd dat ik (ons gezin) kon opladen en even de zorg kon laten. Dat was en is heel fijn.

Verder is logeren een mooie opstap naar de toekomst voor beide partijen. Tom leert dat er naast het gezin andere situaties zijn waar hij ook tot zijn recht komt. Hij leert nieuwe, andere dingen op zowel praktisch als sociaal emotioneel gebied. Zijn wereld wordt breder en hij wordt zelfstandiger. Er worden andere eisen aan hem gesteld. Hij leert dat niet alles vanzelfsprekend is. Langzaam wordt hij voorbereid op de toekomst. Leren loslaten kost heel veel tijd voor ons allemaal om vervolgens anders te kunnen vasthouden.

Ik wens elk gezin de mogelijkheden van logeren toe. Het heeft ons hele gezin gesterkt. Voordat Tom werkelijk uitvliegt heeft hij bij logeren voldoende positieve ervaringen kunnen opdoen. Wat zijn vertrouwen in de toekomst sterkt.

Ik wil met name oud-bestuurder Paul Willems en manager Thea de Waal hartelijk bedanken voor hun tomeloze inzet om logeren op de Amerpoort mogelijk te maken. Uiteraard gaat dit ook alle andere mensen aan die zich hiervoor inspannen. Het zou vanzelfsprekend moeten zijn dat logeren een onderdeel is van de voorbereiding op het verdere leven van onze kinderen. Het doel is straks een zo volwaardig mogelijk leven te mogen leven met ondersteuning van Amerpoort.

Hartelijke groet namens Tom en Wendy (moeder van Tom)