Twee dagen meedraaien op een besmette quarantainewoning

Capaciteitsplanner Leonie Pelstra draaide eind november als invaller twee dagen mee op een besmette woning in isolatie.

 

Ze kent de locatie goed van toen ze er in de zorg werkte. Zowel cliënten als medewerkers zitten in quarantaine. ‘’Potverdorie zeg! Oneindig respect voor de collega’s die dit elke dag doen.’

Door Leonie Pelstra

‘’Nu is deze locatie in een eigen lockdown. Cliënten die besmet zijn, worden in hun kamer begeleid. De één is wat aan het niezen en kuchen, maar lijkt verder weinig tot geen symptomen te hebben. De ander is een iets ander verhaal; naast Covid heeft zij ook een longontsteking. Oppassen geblazen dus!

Uiteraard zijn er naast de ‘besmette’ cliënten ook nog andere huisgenoten. Ieder met een eigen zorgvraag. Allemaal hebben ze een autisme aanverwante stoornis, dus structuur is belangrijk! En wat te denken van vraag en antwoord?!

Maar goed, hoe een dagje begeleiden van al deze cliënten eraan toe gaat zou iedereen moeten ervaren dus vandaar dat ik mijn ervaring met jullie deel…

Elke handeling moet worden afgewogen. Welke cliënt kan als eerste uit bed? Wie kunnen we even laten liggen? Wie kan er even alleen in de woonkamer zijn? Wanneer kunnen we de mensen helpen die in kamerisolatie zitten? Moet er nog iemand naar het toilet?

M & M

Ow chips! De ramen staan nog open want het pand moet ook worden gelucht. Het is wel een beetje koud om dan te gaan douchen. Dan eerst nog maar even een plasronde. Daarna kan de deur naar de badkamer even dicht. Niet op slot natuurlijk, hier is geen M&M (Middel en Maatregel) voor, maar wel onder toeziend oog van de derde begeleider die deze deur ‘bewaakt’. Nee, niet plassen nu, de cliënt in isolatie moet nu douchen.

Heb ik alles bij de hand? Vieze handschoenen en gebruikt mondkapje in de vuilniszak. Schort aan, mondkapje op, handschoenen aan. Hé… vergeten haar in een staart te doen. Niet te doen met handschoenen aan. Handschoenen uit dus, haar in de staart. Handschoenen aan, kap voor het gezicht, zo kan ik de kamer binnengaan.

Potverdorie, de thermometer staat nog op de gang. Als ik die moet pakken, moet ik alles weer uittrekken en weer opnieuw aantrekken. Dan maar een schreeuw naar de collega. Hetzelfde ritueel volgt met de collega. (Zij heeft het haar al in een staart, dus dat scheelt een stapje…).

Luchtstroom

Na de medische handelingen snel de badkamer in voor een warme douche. In deze douchetijd kan de geïsoleerde kamer even snel luchten. Het bed verschonen, beddengoed, pyjama en ander textiel in een aparte zak voor een aparte was op een aparte waskar leggen. Goed dichtgeknoopt, want er zit ‘besmet’ materiaal in. Bed, handvatten, raamkozijnen, deurgrepen, afstandsbedieningen, enzovoort, enzovoort, alles moet worden ontsmet. Het  raam wordt weer in de kiepstand gezet en de cliënt kan weer terug in kamerisolatie. Of ze dit nou willen of niet…

Na het douchen en het weer naar de kamer begeleiden van de cliënt kunnen we de badkamer ontsmetten. Alles wordt schoongemaakt met schoonmaakmiddel, Dettol, bleekmiddel, schuurmiddel, nog een ander middel. Dit alles uiteraard nog steeds in vol ornaat en maximaal beschermd. Alle handgrepen, douchestoelen, toiletbeugels, wc-bril, wastafel, deurkrukken, alles wordt ontsmet. Wasgoed van het douchen in de speciale zak, dichtgeknoopt (zorg ervoor dat je de zak dichtvouwt en dat je geen luchtstroom in je gezicht krijgt), op de aparte waskar…

Na het schoonmaken kan er eindelijk weer gebruik worden gemaakt van het toilet. De andere cliënten moesten een halfuurtje wachten en zitten met een overvolle blaas te wiebelen op hun stoel.

Nooit vrij

We trekken beschermende pakken uit volgens protocol. De alcohol vloeit rijkelijk om de handen te ontsmetten, daarna nog maar een keer extra wassen, handcrème smeren en weer een nieuwe set handschoenen aan. De plastic kap hangt even buiten te luchten. Een vers mondkapje alweer op het gezicht en snel een slok drinken of een hapje eten voordat we naar de volgende cliënt gaan…

Ik ben geen watje en kan zeggen dat ik de zorg (nog) niet verleerd ben. Maar potverdorie zeg! In één dag de avondvierdaagse lopen is er niets bij!

Niets minder dan mijn oneindige respect voor de collega’s die dit elke dag doen. De collega’s met wie ik werkte hadden na 9 dagen werken 1 vrije dag. Nou ja vrij?! In deze situatie ben je nooit helemaal vrij.”